Menu

Antyoksydanty, a choroby i toksyny.

17 czerwca 2017 - Dr. Thomas Levy, Przeciwutleniacze, Witamina C
Antyoksydanty, a choroby i toksyny.

dr.Thomas Levy.

Wiele zjawisk naukowych, być może większość z nich, ostatecznie podporządkowuje się dość prostym, już odkrytym i zrozumianym prawom natury. Zrozumienie pojęć naukowych utrudnia często maskowanie ich skomplikowanym językiem i teoriami. Jeśli jakiś naukowiec nie może dokładnie wyjaśnić swojego badania laikowi nie wyszkolonemu w danej dziedzinie, istnieje odpowiednio brak pełnego zrozumienia jego idei. Można badać zewnętrzną warstwę cebuli w nieskończoność, bez żadnego zrozumienia tego, co dzieje się w kilku głębszych warstwach. Cebula jako całość może pozostać tajemnicą, chociaż większość danych badawczych mogą być generowane na warstwie zewnętrznej.

Studiując tysiące artykułów w ciągu ostatnich kilku lat podczas przygotowania mojej najnowszej książki o witaminie C (Levy, 2002), zaczęły się pojawiać ciekawe wzory. Mimo licznych i różnorodnych badań działania witaminy C na ponad 25 różnych chorób zakaźnych i ponad 100 różnych toksyn, uwidoczniły się pewne wspólne mechanizm. Było to szczególnie ważne dla mnie, ponieważ od dawna zastanawiałem się, w jaki sposób jedna substancja chemiczna (askorbinian lub witamina C) może mieć tak radykalnie pozytywne kliniczne skutki, w tak szerokiej gamie zupełnie niepowiązanych ze sobą związków chemicznych i czynników zakaźnych. Dosłownie, wydawało się, że nie ma wyjątków, które podważyły by efekt działania witaminy C. 
Nawet jeśli witamina C nie wyleczyła danej infekcji lub stanu toksycznego, w każdym z przypadków wyraźny był poziom pozytywnego oddziaływania na rozwiązanie danej sytuacji.

Dr Albert Szent-Gyorgyi, węgierski biochemik, genialny naukowiec, który otrzymał Nagrodę Nobla w 1937 roku za odkrycie/zdefiniowanie witaminy C, w dwóch swoich ostatnich publikacjach wyprzedził to, co ja nazwałbym prawdziwą teorią życia.  
Mianowicie, Szent-Gyorgyi (1978, 1980) stwierdził, iż wymiana energii w organizmie może wystąpić tylko wtedy, gdy istnieje brak równowagi elektronów pomiędzy różnymi cząsteczkami, gwarantując przepływ elektronów. Naturalni dawcy elektronów przekazują je naturalnym akceptorom. Szent-Gyorgyi utrzymywał, że martwa tkanka posiada kompletny zestaw elektronów, czyli przechodzi w stan, w którym dalsza wymiana lub przepływ elektronów nie może mieć miejsca.

Innymi słowy energiczny przepływ elektronów i wymiany równa się zdrowie, zaburzony lub słaby przepływ elektronów równa się choroba, a ustanie przepływu oraz wymiany równa się śmierć.
Witamina C jako nadrzędny antyoksydant w organizmie jest być może najważniejszym, trwałym dawcą elektronów zapewniając ich przepływ na odpowiednim poziomie.

Proces utleniania powoduje utratę elektronów, a przeciwutleniacz rozwiązuje ten problem dostarczając poprzez ich dostarczanie. Mimo, że witamina C jest najważniejszym przeciwutleniaczem, istnieją jeszcze inne, równie istotne antyoksydanty w naszych organizmach. Zadaniem wielu z nich jest utrzymanie nadrzędnych substancji przeciwutleniających w zredukowanej formie, co pozwala na przekazywanie elektronów.
Na przykład witamina E, jest przeciwutleniaczem rozpuszczalnym w tłuszczach co sprawia, że
jest nadrzędnym antyoksydantem obecnym w lipidowej błonie komórki. 
Witamin C, która jest rozpuszczalna w wodzie, wspomaga proces odnawiania utlenionej witaminy E w błonie komórkowej przywracając jej bogatą w elektrony zredukowaną formę.
Tak więc, nawet jeśli witamina C nie jest nadrzędnym antyoksydantem w błonie komórkowej, to odgrywa ona istotną rolę w utrzymaniu optymalnego poziomu metaboliczne aktywnego przeciwutleniacza jakim jest witamina E.

Wydaje się więc, że miejscowa utrata elektronów (utlenianie) stanowi podstawową przyczynę degeneracji lub uszkodzenia metabolicznego tkanki lub substancji chemicznej powodując utratę elektronów. Przeciwutleniacz służy do natychmiastowego “naprawienia” tej szkody. Ponadto przeciwutleniacz często neutralizuje czynnik utleniający, zapobiegając ponownemu utlenieniu i co za tym idzie uszkodzeniu tkanki.

Wszystkie badania dotyczące relacji Witamina C – Toksyny, wykazały jedno lub więcej z następujących ustaleń czy skutków w probówce. Badania wykonywane były na tkance zwierzęcej i ludzkiej:

– Efekt Obniżonego poziomu witaminy C i innych przeciwutleniaczy najbardziej dotyka krwi lub/i tkanki.
– Podwyższony poziom stresu oksydacyjnego w warunkach testu, wskazywał na ciągły proces utleniania.
– Nastąpiła zwiększona produkcja witaminy C w wątrobie (u gatunków, zdolnych do jej produkcji), jako reakcja adaptacyjna.
– Nastąpiło zwiększenie konsumpcji witaminy C i innych antyoksydantów.
– Uwidocznił się bezpośredni związek pomiędzy aktywnością toksyny i poziomem antyoksydantów ( niższy poziom przeciwutleniaczy – większa aktywność kliniczna toksyny).
– Zaistniała ostra indukcja szkorbutu i innych objawów klinicznych powiązana z ostrym wyczerpaniem się zasobów witaminy C.

Pragnę raz jeszcze pokreślić istotną kwestię, iż przedstawione powyżej ustalenia i skutki oparte są na działaniu toksyn bez względu na ich chemiczną strukturę. Wniosek jaki nasuwa się z tej informacji jest prosty, elegancki i bardzo przekonujący:

Wszystkie toksyny zatruwają enzymy i tkanki poprzez działanie utleniające.

Istnieje jeszcze jeden, przekonywujący wniosek będący efektem tej obserwacji i opisany w literaturze naukowej:

Każde uszkodzenie spowodowane działaniem toksyn może być naprawione poprzez wystarczająco dużą dawkę przeciwutleniaczy.

Oczywiście, taka terapia musi być zastosowana w odpowiednim czasie, zanim jeszcze nastąpią nieodwracalne skutki kliniczne spowodowane działaniem toksyny.

Co ciekawe, choroby zakaźne wyrządzają szkody zasadniczo w taki sam sposób, jak toksyny.
Kiedy ilość złośliwych bakterii w tkance wzrasta, zaobserwowano jedno lub więcej z wymienionych wcześniej sześciu ustaleń. 
Podsumowując, wzrost liczby drobnoustrojów to kolejna przyczyna powstawania uszkodzeń jakie wywołuje proces utleniania w zaatakowanej przez bakterie tkance. Niektóre z najbardziej wyniszczających chorób zakaźnych również wytwarzają silne toksyny, które wpływają na zwiększenie oksydacyjnego stresu oraz szkód w zainfekowanych tkankach.

Choroba przewlekła może być postrzegana jako proces, w którym stres oksydacyjny przebiega w znacznie wolniejszym tempie niż w przypadku ostrych chorób zakaźnych czy ostrych ekspozycji toksyny. Intensywna terapia antyoksydacyjna może zrobić wiele dla odwrócenia objawów klinicznych takich chorób, pod warunkiem, że podawana dzienna dawka przeciwutleniaczy dostarczy wystarczającej ilości elektronów mogących odwrócić szkody wyrządzone przez utleniacze w procesie chorobowym.

Jednobiegunowe terapie magnetyczne prawdopodobnie także mają wpływ na dostarczenie elektronów do uszkodzonej tkanki. Energia elektryczna uznana jest za strumień elektronów.
Umieszczenie pola magnetycznego w ruchu będzie wytwarzać energię elektryczną. Przepływ elektronów wydaje się być ściśle powiązany z fizycznym i biologicznym efektem magnetyzmu.
W Pracy Davis’a i Rawls’a (1975,1979) ustalono, że magnetyczne działanie Bieguna Północnego zmniejsza stany zapalne i ból jednocześnie hamując rozwój drobnoustrojów. Natomiast Południowy Biegun miał przeciwne biologiczne działanie. Jednym z możliwych wyjaśnień tych obserwacji jest to, że pole magnetyczne na Biegunie Północnym ułatwiło dostarczenie elektronów do badanej tkanki, zaś wpływ pola magnetycznego Bieguna Południowego kierował strumień elektronów w przeciwnym kierunku.  Niezależnie od właściwego wykorzystania możliwości działania Bieguna Północnego, silne działanie biomagnetyczne wiernie naśladuje efekt jaki daje systematyczne zażywanie witaminy C. Peter A. Kulish pięknie podsumowuje skutki działania terapii biomagnetycznych w swym opracowaniu z 1999 roku.

Czy zaburzony przepływ elektronów stanowi główną przyczynę pojawiania się symptomów większości (lub wszystkich) chorób, infekcji i szkodliwego działania toksyn? Bez względu na odpowiedź, w mojej najnowszej książce, badam i omawiam efekty intensywnej i długotrwałej terapii antyoksydacyjnej, a jej wyniki wydają się dostarczać konsekwentnie pozytywne i szokujące rezultaty kliniczne.

Bibliografia
Davis, A. and W. Rawls. (1975) The Magnetic Effect. Kansas City, MO: Acres U.S.A.
Davis, A. and W. Rawls. (1979) The Magnetic Blueprint of Life. Kansas City, MO: Acres U.S.A.
Kulish, P. (1999) Conquering Pain. The Art of Healing with Biomagnetism. Fountainville, PA: Fountainville Press.
Levy, T. (2002) Vitamin C, Infectious Diseases, and Toxins: Curing the Incurable. Philadelphia, PA: Xlibris Corporation.
Szent-Gyorgyi, A. (1978) How new understandings about the biological function of ascorbic acid may profoundly affect our lives. Executive Health 14(8):1-4.
Szent-Gyorgyi, A. (1980) The living state and cancer. Physiological Chemistry and Physics 12(2):99-110.

Źródło: https://www.peakenergy.com/health_ebytes/issue_5.php
Artykuł przetłumaczony i opublikowany w oparciu o pisemną zgodę autora Dr.Thomas’a E. Levy. Wszelkie prawa zastrzeżone. Kopiowanie, publikowanie i powielanie tłumaczenia dozwolone tylko za zgodą właściciela strony pozdrowiedoglowy.pl®2014

Czytaj także:

Jak unikać pestycydów lub jak je usunąć z owoców i warzyw? Jak działa liposomalny Glutation

 

Oświadczenie:
Produkty i twierdzenia na temat konkretnych produktów na lub za pośrednictwem tej strony nie stanowią podstawy do diagnozowania, leczenia lub zapobiegania chorobom. Treści zawarte na tej stronie służą wyłącznie do celów informacyjnych i nie mogą zastąpić porady lekarza lub innego pracownika służby zdrowia lub jakichkolwiek informacji zawartych na etykiecie produktu. Nie należy korzystać z informacji na tej stronie do diagnozowania lub leczenia problemu zdrowotnego lub przepisywania jakichkolwiek leków lub innego leczenia. Przed rozpoczęciem programu diety, ćwiczeń, suplementacji, przed zażyciem jakichkolwiek leków, lub jeśli podejrzewasz, że masz problem zdrowotny skontaktuj się z lekarzem.

Dodaj komentarz